آقای دکتر امامیان در نظر نگاشته شده شان درخواست تعمیم وبلاگ به سایر ورودیها را داشتند اما خبر ندارند که ما خود مدتها است به عجز افتاده و دستهایمان را به علامت تسلیم بالا برده ایم. از سر دوستی درآمدیم که بی فایده بود و به ناچار از سر تهدید برآمدیم! به جای عکس قدرقدرت ترین خانم کلاس عکس سیب گذاشتیم و فایده نکرد و به جای عکس یکی دیگر از آقایان کلاس عکس خربزه نهادیم و اثر نداشت....

بگذریم... برخی از ورودیهای پیش از ما و نیز پس از ما به اندازه ای در زندگی دانشگاهیمان حضور داشتند که هرگز نمیتوان از خود جدایشان کرد بویژه همه آنانی که در جوار دانشکده احمدآباد به یک خانواده گرم بدل شده بودند.

بیابانهای احمدآباد/ ۱۳۷۳/ از راست به چپ:

دکتر محمدحسن امامیان- دکتر ناصر ایروانی منش- دکتر سیروس وجدانیان- استاد منصور خسروی و فرزندانش